Welcome
Guest User
 

    ข้อคิดการทำงาน จาก ประภาส ชลศรานนท์

    ผมเพิ่งกลับมาจากการอบรมสัมมนาเชิงปฏิบัติการวิชา GEN 121 ที่จ.นครนายกครับ

     

    ไปครั้งนี้ ถือว่าคุ้มค่าทีเดียว เพราะนอกจากจะได้ทั้งความรู้ เทคนิค รวมถึงประสบการณ์การสอนจากอ.หลายท่านที่ได้กรุณาถ่ายทอดให้อย่างเต็มที่แล้ว ผมยังได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนข้อคิดการทำงานกับนักเขียนและนักแต่งเพลงคนโปรดของผมนั่นคือ พี่จิก ประภาศ  ชลศรานนท์ ที่ยกทีมพนักงานของบ.เวิร์คพ๊อยท์ไปฝึกอบรมที่เดียวกันกับพวกเราอีกด้วย

    image

    "ช่วงนี้งานยุ่งไม๊ครับพี่" ผมไถ่ถามตามประสาคนรู้จักกัน (บ้าง) แต่ไม่ทันจะตั้งตัว พี่จิกก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็วว่า "เฮ้ย!!! พี่ไม่เคยคิดว่าตัวเองทำงานเลยนะ"

     

    "พี่คิดตลอดว่า พี่กำลังเล่นสนุกอยู่ ปิคัสโซ่บอกว่า ศิลปินต้องมีความเป็นเด็ก จะได้เล่นสนุกได้เรื่อย ๆ คือสร้างสรรค์งานใหม่ออกมาตลอดเวลา ถ้าเรานำเล่นกับงานมารวมกันได้ก็เจ๋งเลย คือสนุกกับการทำสิ่งใหม่ ๆ ตลอดเวลา"

     

    "แล้วอย่างนี้ พี่ Happy กับทุก ๆ เรื่องที่พี่เล่นไม๊ครับ" ผมเริ่มสงสัย

     

    "ไม่ ไม่เลย" พี่จิกตอบมาอย่างไม่ลังเล ทำให้ผมอดสงสัยต่อไม่ได้

     

    "แล้วพี่ มีวิธีจัดการกับมันยังไงครับ"

     

    พี่จิกนิ่งเงียบไปสักครู่ ก่อนจะบอกว่า "พี่ว่ามันมีคำอยู่สองคำนะคือ "ชอบ" กับ "รับผิดชอบ" ถ้าเราเลือกทำอะไรเพียงเพราะเราชอบเนี่ย มันเป็นนิสัยของ "เด็ก" แต่ถ้าเป็นรับผิดชอบ มันคือการทำอย่าง "ผู้ใหญ่" น่ะ แล้วพี่ก็ต้องทำมันออกมาให้ดีด้วย"

     

    คุยกันมาถึงตอนนี้ ผมเริ่มสังเกตเห็นว่าพี่จิกแต่งตัวอยู่ในชุดกีฬา คล้าย ๆ กับที่พนักงานคนอื่นของเวิร์คพ๊อยท์ เลยแกล้งแซวไปว่า "นี่พี่แต่งตัวแบบนี้ แสดงว่าจะออกไปลุยกับพนักงานด้วยเหรอครับ" พี่จิกก้มลงมองชุดตัวเองให้แน่ใจอีกครั้ง ก่อนจะตอบว่า

     

    "แน่นอน... ไปร่วมกิจกรรมกับเขาด้วย อยากรู้ว่าเขาทำอะไรกัน รู้สึกยังไง"

     

     

    เราคุยกันอีกสักพัก ก็มีพนักงานเดินเข้ามาตามพี่จิกว่าถึงเวลาเริ่มกิจกรรมแล้ว พี่จิกพยักหน้ารับ พร้อมกับหันมาบอกว่า "พี่ขอตัวก่อนนะ เราเป็นผู้บริหาร ต้องตรงเวลา"

    ....

     

    ผมไม่อยากสรุปว่า แนวคิดที่ได้จากบทสนทนาข้างบนนั้น เป็นวิธีการการทำงานที่ดีที่เราจะต้องดำเนินรอยตาม แต่ผมกำลังคิดว่า คงเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อยหากเราจะลองนำมาปรับใช้ดูบ้าง โดยผมขอเรียกแนวคิดการทำงานแบบนี้ว่า "การเล่นร่วมกันอย่างมีความสุข"

     

    ซึ่งจะเป็นการปรับเปลี่ยน Mental Model ของเราจากการ "ทำงาน" มาเป็น "การเล่นสนุก" ด้วยกระบวนการการร่วมกันกำหนดทิศทางและเรียนรู้ไปด้วยกัน (Share Vision & Team learning) เพื่อจะนำไปสู่การสร้างที่ทำงานหรือองค์กรเรียนรู้ (Learning Organization) ที่อบอวลไปด้วยความสุขในท้ายที่สุดครับ

     

    ^^

     

    มีหนังสือหรือเปล่าครับ ขอยืมอ่านหน่อยสิครับ

    เจ้าไม้ขีดไฟตัวน้อย 3240 days ago

    2 peoples liked this comment.