Welcome
Guest User
 

    แก้ปัญหาเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ด้วย MOOC (Massive Open Online Course)

    เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 56 ที่ผ่านมา

    ทางสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา

    ได้เชิญ Professor Tony Moon จาก University of Technology Sydney

    มาบรรยายเรื่อง Technology Education

    ให้เราเห็นภาพในการจัดการศึกษาในระดับ Higher Education

    หรือการศึกษาในระดับหลังมัธยมศึกษาตอนปลาย / การศึกษาในระดับวิชาชีพชั้นสูง

    ซึ่งมีประเด็นเรื่องของ MOOCs ที่ทำให้ผมเกิดความคิดต่อยอด ดังนี้

     image

    เนื่องจากผมเคยทำงานด้านฝึกอบรมที่ MK Restaurant มามากกว่า 10 ปี

    ทำให้คิดเชื่อมโยงว่าหากระบบการศึกษา

    สามารถพัฒนาคนให้ทำงานได้ ทำงานเป็น และทำงานดี

    ย่อมแบ่งเบาภาระของการฝึกอบรมในภาคธุรกิจและอุตสาหกรรมได้ไม่น้อย

    เพราะผมเห็นว่า เด็กจบใหม่มาทำงานแล้วไม่ค่อยรู้เรื่องงานที่ทำ

    ภาคเอกชนจึงต้องเสียทั้งเงินและเวลา เพื่อมาพัฒนาทรัพยากรมนุษย์


    เมื่อกลับมามองตัวเองในฐานะคนทำงานภาคการศึกษาบ้างว่า

    แล้วเราจะทำอย่างไรเพื่อแบ่งเบาภาระของการฝึกอบรมในภาคอุตสาหกรรม

    จึงเกิดความคิดในการนำ MOOC (Massive Open Online Course) มาใช้

    ซึ่งก็คือ การเรียนรู้ผ่านระบบออนไลน์ที่ไร้หน่วยกิต


    เลยนึกถึงงานวิจัยที่ผมเคยทำเรื่อง

    การพัฒนาหลักสูตรออนไลน์ส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยอิเล็กทรอนิกส์
    สำหรับพนักงานใหม่ของบริษัท เอ็มเค เรสโตรองต์ จำกัด

    หากเราออกแบบหลักสูตรออนไลน์ให้กับคนที่จะเข้าทำงานในบริษัท

    ว่าคุณจะต้องผ่าน MOOC ในเรื่องใดบ้าง และต้องประเมินผลให้ผ่านตามระบบที่กำหนดขึ้น

    โดยนำใบรายงานผลการประเมินมารับรองการเข้าทำงานได้เลย

     image
    ตัวอย่าง course ที่จัดผ่าน MOOC


    แล้วสถาบันการศึกษาหล่ะ จะทำอะไรได้บ้าง …

    หากสถานศึกษาออกแบบหลักสูตรโดยเปิดระบบการเรียนรู้แบบ MOOC

    โดยสร้างรายวิชาและออกแบบการประเมินผลที่ชัดเจน เที่ยงตรง

    ให้สอดคล้องกับความต้องการของหน่วยงานภาคเอกชน / อุตสาหกรรม

    เหมือนเป็นการอบรมเบื้องต้นโดยผ่านสถานศึกษาก่อนมาถึงมือภาคอุตสาหกรรม

    และอาจเป็นใครก็ได้ที่มาลงทะเบียนใน Course นี้ ที่ไม่ใช่นักศึกษาในสถาบันของเราก็ได้

    แต่หากคิดจะสอบก็เสียค่าทดสอบให้กับสถานศึกษา เพื่อนำใบรับรองไปสมัครงานได้


    สิ่งที่ท้าทายของนักออกแบบหลักสูตรออนไลน์

    คือทำอย่างไรให้ Course จาก MOOC นี้

    ไม่ใช่เรียนแบบตัวคนเดียวโดด ๆ

    แต่ต้องทำให้เกิดการเรียนรู้และร่วมมือเพื่อแลกเปลี่ยนองค์ความรู้

    ระหว่างผู้เรียนกับผู้เรียน และผู้เรียนกับครูได้ (The work is shared)

    ด้วยช่องทางการสื่อสารที่มากมายผ่าน Social network

    ซึ่งจะว่าไปแล้วในยุคสมัยนี้หาเครื่องมือและช่องทางต่าง ๆ ได้ง่ายและราคาถูก


    จากสิ่งที่ผมเล่ามาทั้งหมด

    ท่านจะเห็นว่าคนเราเรียนรู้ได้ตลอดชีวิต (Lifelong Learning)

    ขึ้นอยู่กับความสนใจ ใฝ่เรียนรู้ของแต่ละบุคคล

    ที่สถานศึกษาต้องมีส่วนช่วยผลักดันช่องทางในการเรียนรู้ให้กับชุมชน

    เพื่อสร้างองค์ความรู้ที่ถูกต้องตามหลักวิชาการและใช้ทำงานได้จริง


    การสร้าง Course ให้ตรงกับความต้องการของผู้เรียนจึงเป็นความท้าทาย

    ให้การศึกษาไทยได้พัฒนารูปแบบใหม่ๆ เกิดเป็นตลาดวิชาอย่างแท้จริง

    เพื่อเตรียมพนักงานใหม่ที่จะเข้าทำงาน

    ให้เขามีความพร้อมตามที่หน่วยงานต้องการได้

    ซึ่ง MOOC เป็นทางเลือกหนึ่งที่จะลบคำสบประมาทว่า

    เด็กจบใหม่ เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

    -----------------------------------------------------------------------------------------

    Blogger : Dr.Pakorn SUPINANONT
    ผู้เขียน : ดร.ปกรณ์ สุปินานนท์
    ครุศาสตร์เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา